Pong Rivera

Patuloy pang inaalam ng Licabblog kung totoo ang balitang pinagbabaril daw ngayon, January 4, 2012, si Pong Rivera, kasalukuyang naninilbihang Konsehal (Sangguniang Bayan), sa kanilang tirahan sa San Casimiro, Nueva Ecija.

Ang sinumang may karagdagang balita tungkol sa kaganapan ay maaaring mag-iwan ng komento sa blog na ito upang ang ilan pa sa atin ay patuloy na malaman ang karagdagang impormasyon tungkol sa nabanggit na karahasan.

Lumang Kaugalian Sa Bagong Taon

Hindi na masyadong uso ngayon ang bumbong na gawa sa kawayan pero noong dekada 90 eh marami pa ring gumagawa nito sa Licab. Pumipili ang mga kalalakihan ng magandang uri ng kawayan, mga 3 o 4 na piye ang haba. Tinatanggal ang mga takip sa buko at nilalagyan ng isang maliit na butas.

Matapos nito'y nilalagyan ng kalburo (na kadalasang nabibili lamang noon kina Mang Aning na nasa kanto ng papuntang Villarosa, o dun sa isang tindahan na nasa may San Cristobal).

Sa bandang hapon pa lamang ng a-treinta'y uno ng Disyembre ay nagtitipon-tipon na ang mga kalalakihan at mga bata sa paligid ng bumbong. Nilalagay ang kalburo katapat ng maliit na butas at dinidilig ng kaunting tubig, kasabay ng pagtakip ng mga daliri. Kapag naramdaman nang umiinit ang loob ng bumbong ay saka naman tatapatan ng apoy ang maliit na butas upang makalikha ng isang pagsabog na pumupunit sa tahimik na paligid ng barangay.

Simple lamang ngunit masaya ang pagsalubong ng Bagong Taon sa bayan ng Licab noong dekada 90.

Sa pagdaan ng panahon ay may mga pagbabago na ring naganap sa pagsalubong ng mga mamamayan sa Bagong Taon. Iba't ibang pailaw at paputok na ang nabibili. Ang mga bumbong na kanyon ay napalitan na ng kanyon na gawa sa "pvc". Ang mga permenante, watusi, batibot at 5 star ay lipas na dahil napalitan na ito ng picollo, goodbye Philippines, goodbye universe, at ngayon daw ay may goodbye bading pa.

Mukhang hindi na rin ganoon karami ang nagsisimba sa gabi ng a-treinta'y uno ng Disyembre; di tulad ng dati na mistulang may prusisyon pagkatapos ng misa sa dami ng taong umuuwi mula sa simbahan at manaka-nakang nagkakatakutan at nagkakatawanan kapag may mga pilyong lalaking basta na lamang naghahagis ng paputok sa mga gilid ng kalsada.

Ngunit sa kabila ng mga pagbabagong ito ay marami pa ring mga kaugaliang hindi nawawala sa pagsalubong ng bagong taon.

1. Paglalagay ng 12 uri ng prutas na bilog sa ibabaw ng hapag-kainan para maging swerte raw ang pagpasok ng bagong taon. Kalimita'y pakwan, melon, mansanas, ubas, dalanghita, kahel, suha, at peras ang kasama sa mga prutas na ito.

2. Pagsusuot ng polka dots na sumisimbolo sa mga barya upang marami raw pera sa loob ng isang taon.

3. Paglalagay ng mga barya sa mga pasimano ng bintana at pintuan upang pumasok daw ang pera sa loob ng bahay.

4. Pag-alog ng barya sa dalawang kamay pagsapit ng alas dose.

5. Pagtalon pagsapit ng alas dose upang tumangkad.

6. Kailangan ding puno ang mga lalagyan ng bigas, asin, asukal, atbp. upang buong taon ay sagana sa mga pangangailangan sa bahay.

7. Bukas dapat lahat ng ilaw upang maging maliwanag ang buong taon.

8. Bukas ang bintana at pinto upang pumasok ang swerte.

9. Mag-ingay upang mailayo ang mga masasamang espiritu palabas ng bahay. Kaya nga may mga paputok, torotot, at pagkalampag sa mga kaldero, kawali at batya.

Ilan lang iyan sa mga kaugaliang maaaring hindi na natin pinaniniwalaan sa ngayon subalit patuloy pa rin nating sinusunod at ginagawa taun-taon.

Maaaring simple lamang ang dahilan kung bakit nagpapatuloy ang tradisyong ito- sapagkat malungkot at hindi mukhang Bagong Taon kung hindi natin ito gagawin.

==================

Mula sa pamunuan ng Licabblog, Maligayang Pasko at Pinagpalang Bagong Taon sa lahat ng mga Licabeño!

Keynote Address- Licab Central School Graduation 2011

THE GRADUATE: A PARTNER TOWARDS TRANSFORMATIONAL SOCIETY, AN ANSWER TO SOCIETAL CHANGE
Keynote Address
Licab Central School Graduation Ceremony
04 April 2011
Joy Konstantine G. Agustin

Karamihan sa mga estudyanteng magsisipagtapos ngayong araw na ito ay nasa edad na labindalawang taon, kaya’t hayaan ninyong magsimula ako sa kwento ng isang batang Chinese na napadpad sa Pilipinas sa edad na labingdalawa.

Dahil sa kahirapan, napilitan siyang magtrabaho sa isang sari-sari store sa Maynila. Sa kasamaang palad, nang sakupin ng mga hapon ang Pilipinas noong WWII, nasunog ang sari-sari store na iyon, kaya kahit anong trabaho ay pinasukan niya para matustusan ang pangangailangan ng pamilya.

Simple lang ang pangarap ng batang iyon: ang makaahon sa kahirapan.

Kaya’t nagpatuloy siyang magsikap hanggang sa natutunan niya ang pagbebenta ng mga sapatos. Sa patuloy na pagtityaga, nakapagbukas siya ng isang tindahan ng sapatos na pinangalanan niyang SHOEMART, o mas kilala sa tawag ngayon na SM. Sa ngayon, ang batang iyon, si Henry Sy, ang siyang nagmamay-ari ng pinakasikat at pinakamaraming malls sa buong Pilipinas.

Kahirapan din ang nagtulak sa isa pang batang Chinese para magtabaho sa edad na labintatlo.

Nang mamatay ang ama, inako niya ang responsibilidad na itaguyod ang pamilya. Araw-araw, gumigising siya tuwing alas singko ng umaga para magbisikleta papunta sa palengke kung saan siya nagtitinda katabi ang iba pang tindero at tindera na di hamak na mas matanda sa kanya.

Sa edad na labinlima, naisip ng batang iyon, “kung kaya kong makipagsabayan sa mga taong mas matanda pa sa akin, at kung sa edad na labinlima ay kaya ko nang itaguyod ang aking pamilya, aba! Kaya kong gawin ang kahit na ano!”

Ngayon, ang batang iyon, si John Gokongwei at ang kanyang kumpanyang JG Summit ang nagmamay-ari ng mga Robinsons Malls, Cebu Pacific Airline, Robinsons Bank, Universal Robina Corporation, at kahati sa nagmamay-ari ng Sun Cellular at Digitel.

Taong 1992, isang batang graduate ng Licab Central School ang nagkaroon ng isang simpleng pangarap. Habang pinapanood ang Guest Speaker na nagsasalita sa entablado, sinabi ng batang iyon sa kanyang sarili na balang araw ay tatayo rin siya sa entabladong ito upang maging Guest Speaker at makapagbigay ng inspirasyon sa mga kabataan. 19 na taon mula noon, sa araw na ito, natupad ng batang iyon, o mas tama sigurong sabihing natupad ko, ang aking simpleng pangarap.

Mga magsisipagtapos, mga magulang, mga guro, mga panauhin, magandang hapon po sa inyong lahat.

Umalis ako sa Licab Central School na may mataas na confidence sa sarili. Bakit hindi? Salutatorian ako ng gumradweyt. Marami-rami ring medals na natanggap. Presidente ng Barangayette at ng kung anu-anong club sa eskuwelahan.

Pero nahirapan akong mag-adjust pagpasok sa CLSU Science High School. Kung dito sa Central ay isa ako sa mga nangunguna, naging pangkaraniwang estudyante lang ako dahil sa dami ng mga estudyante na mas matatalino at mas advanced ang kaalaman kaysa sa akin.

Noong mga panahong iyon, 1990s, ay bihirang bihira pa ang may computer, kaya’t kapag mayroon kaming mga term papers na kailangang gawin ay napipilitan pang manghiram ng makinilya ang aking ama kay Ate Tessie Tinio dito sa Licab Central.

Wala pang internet, wala pang google at yahoo, kaya’t ang lahat ng research ay kailangang tiyagaing hanapin sa mga libro sa library. Ilan lang din naman kasi ang may encyclopedia.

Hindi pa rin uso ang photocopiers sa Licab, kaya obligadong kopyahin ng sulat kamay ang ilang mga importanteng impormasyon.

Wala pang cellphone at text, kaya kung may kailangan ay napipilitan kaming maghintay ng biyahe at sumabit sa likod ng jeep o umupo sa pahalang mula Sicsican hanggang Licab.

Noon ding 1990s ay may mga gumagamit pa ng black & white tv, betamax, at vhs. Hanggang Channel 13 lang ang pwedeng panoorin, at kailangan mong tumayo at ikutin ang pihitan para mailipat ang channel sa Coney Reyes on Camera, sa That’s Entertainment upang mapanood na sumayaw ang Tuesday Group, o sa Eye to Eye ni Inday Badiday kung gusto mong malaman ang tsismis tungkol kay Aga Muhlach. Inililipat naman ang telebisyon sa Channel 9 kapag gusto nating malaman kung anong oras na.

Fast forward ngayong 2011, hindi na ginagamit ang karamihan sa mga bagay na nabanggit ko kanina. Ibang-iba na ang Lipunan o ang Society na ating ginagalawan.

Importante po na mai-define natin o maintindihan natin kung ano na ba ang kasulukuyang kalagayan ng ating Lipunan upang malaman natin kung paano ba tayo magiging kaagapay sa pagbabagong anyo ng lipunan na siyang paksa ng ating graduation rites sa taong ito.

We live in the age of technology.

Masyado nang mabilis ang pagdating ng mga impormasyon sa atin.

Ang lindol sa Japan kamakailan ay patunay kung paanong sa ilang minuto lamang ay napapanood na natin sa harap ng telebisyon ang sakunang naging dulot nito sa bansang Hapon.

Ngayon, sa pamamagitan ng google sa internet ay kaya mo nang mag download ng sandamakmak, sandamukal at sangkaterbang impormasyon tungkol sa kahit na anong bagay.

Sa yahoo messenger ay maaari mo ring makausap at makita ang kamag-anak na nasa ibang bansa. Sa facebook ay maaari mong mahanap at muling makumusta ang mga kaibigang matagal nang hindi nakikita.

Kung dati’y naghihintay ka ng ilang araw bago dumating ang sulat, ngayon, sa ilang segundo lamang ay naipapadala at natatanggap na ang email.

May ilan na siguro sa ating mga kababayan ang may cable tv; may iphone, may ipod, may laptop at kung anu-ano pang makabagong kagamitan.

Hindi na teacher o abogado o inhinyero ang sikat na trabaho. Sa ngayon, mas in demand ang maging Call Center Agent, caregiver, at Computer technicians.

Kung ating susuriin ay wala namang masama sa mga makabagong teknolohiyang ito. Inimbento ang mga ito upang matulungan tayo at mapagaang ang ating mga buhay. Dahil dito’y mas tama sigurong sabihin na sa halip na pagsumikapan nating baguhin ang lipunan, ay suriin natin at tingnan kung paano natin babaguhin ang ating mga sarili upang makasabay tayo sa mabilis na pagbabagong nagaganap sa lipunang ating ginagalawan.

1. Mga magsisipagtapos, ang una at importanteng dapat ninyong pagtuunan ng pansin ay ang MAG-ARAL NA MABUTI. Ang sabi sa bibliya, “Wisdom is supreme”. Importante ang edukasyon sapagkat mas mabilis magtagumpay ang may alam. Hindi masamang maglaro ng gameboy at mag facebook, ngunit kailangang may limitasyon at kailangang hindi nakasasagabal sa oras ng pag-aaral. Okay lang manood ng Imortal o ng Captain Barbell, basta't hindi napapabayaan ang pag-aaral.

Lazy hands make a man poor, but diligent hands bring wealth (Proverbs 10:4).

Magsipag, magsikap na makatapos ng high school at kolehiyo.

2. BE OUTSTANDING. Being outstanding means being competitive. Huwag nating tanggapin ang katagang “pwede na”. Kung kaya mong maging #15 sa klase, paniguradong kaya mo ring pumasok sa top 10. At kung nakaya mong pumasok sa top 10, ano ang pumipigil sa’yo para maging #1?

Chino and Irish, our Valedictorian and Salutatorian for this batch 2011, you have a big responsibility to play among your peers. The entire community will look to you and see if you will succeed. And you will succeed!

I would like to address this to our dear teachers as well. Mga Ma’am at Sir, please do your students a favor by being competitive teachers. Sa bilis ng impormasyon ngayon, even our students can gain access to information via the internet. Therefore, you must also be knowledgeable kung ano ang uso at ano ang lipas na.

We must continually strive to improve ourselves in every way.

Mga mahal kong guro, alam ninyo ba kung ano ang ibig sabihin ng OMG? Ng LOL? Kilala ninyo ba kung sino ang mga Jejemon?

Of course, being outstanding has it rewards. Baka ngayon ay ordinaryong teacher ka lang pero dahil outstanding ka, bukas makalawa ay Principal ka na sa Balangubong o sa Bantug na maliit.

Isang araw ay nakatanggap ako ng message sa Facebook mula kay Noel Villaroman (anak ni Kuya Atong at Ate Nancy). Attorney na siya ngayon at author ng ilang libro tungkol sa batas. Ang sabi niya sa akin, “Kumusta na ang mommy mo? Pakisabi mo sa kanya na siya ang favorite teacher ko noong elementary”.

Ang sabi ng isang kataga, "A teacher affects eternity; no one can tell when his influence will stop".

Teachers, you have a significant role to play on the lives of your students. Huwag po ninyong sayangin ang pagkakataon na maging mabuting modelo sa ating mga kabataan.

3. MANGARAP KA. Nangarap din ako para sa bayan ng Licab.

At ikinalulugod kong makita na malaki na ang pagbabago sa ating bayan. Mas masigla na ang pagdiriwang ng pista dahil sa mga programang katulad ng Kariton Festival, Pagbibigay parangal sa mga Ulirang Licabeño, at Agro-industrial Fair. Naitaas na rin ang ating antas mula sa pagiging 5th class hanggang sa 4th municipality.

Ito ay patunay lamang na posible palang mangyari ang sinasabi sa tema ng ating graduation rites na Transformational Society.

Saludo po ako sa ating Mayor Willy Domingo, sa ating Sangguniang Bayan, at sa mga lider ng ating mga barangay.

Maaari palang magbago at umunlad ang bayan.

Ang sabi ko dati, bakit ba maraming hindi nakakakilala sa Licab? Kaya’t bilang tugon sa pangarap kong makilala ang Licab, itinatag namin ng aking kapatid na si Ian ang Licabblog at Licab.net, dalawang site sa internet na naglalaman ng impormasyon at artikulo tungkol sa Licab.

Dalawa ang layunin ng website na ito: Ang makilala ang Licab sa buong mundo; at ang makilala nating mga tiga-Licab ang ating mga sarili.

Sa edad na tatlumpu't isa, masasabi kong marami-rami na rin akong nakamit na pangarap. I have a lovely wife and a lovely daughter. We have a combined income that is enough to sustain our daily needs.

Subalit hindi tumitigil ang pangarap kung naabot mo na ang ilan. Marami pang pangarap na dapat abutin para sa sarili, sa pamilya, sa bayan, at maging sa ating mga simbahan o iglesiang kinabibilangan.

Binabati ko ang mga magulang ng mga batang magsisipagtapos sa araw na ito. Nawa po ay patuloy nating itaguyod ang ating mga anak at gabayan sila hanggang sa makatapos sila ng kanilang pag-aaral.

Higit sa lahat, isang malaking pagbati para sa ating magsisipagtapos. Ang graduation na yugtong ito ng inyong buhay ay nagbubukas ng mas maraming pagkakataon upang mangarap na magtagumpay sa iba’t ibang larangan ng ating buhay.

Mga magsisipagtapos, matuto kayong mangarap.

The power to dream is in your hands.

Hayaan ninyong gamitin ko ang katagang sinabi ni Gang Badoy, isa sa mga TOYM Awardees:

Mga kabataan, hindi kayo ang pag-asa ng bayan. Kayo ang bayan.

Kung kayo’y mangangarap at magtatagumpay, magbabago at uunlad ang ating bayan. Kung kayo'y mangangarap at magtatagumpay, magbabago at uunlad ang bansang Pilipinas.

Maraming Salamat at magandang hapon po sa ating lahat.

Edo Agustin, Jr.: Tatak Licabeño

Ipinanganak at lumaki sa Barangay Sta. Maria, Licab, Nueva Ecija noong June 11, 1926, si Alfredo "Edo" Santos Agustin, Jr. ay anak ng mga tatak Licabeño na sina Alfredo Agustin Sr. at Timotea Santos.



• Nagturo sa Sta. Maria Elementary School.
• Naging astig na coach ng Volleyball sa Sta. Maria.
• Makalipas ang ilang panahon ay itinatag ang LIDITAS (Licab District Teachers Association) at naging unang Pangulo nito.
• Namuno sa Non-Formal Education (NFE) sa buong Licab.
• Matapos magretiro, siya ay nanilbihan bilang Sangguniang Bayan sa loob ng siyam na taon.
• Pinarangalan bilang Natatanging Licabeño 2010 sa Larangan ng Edukasyon at Pulitika.



At hindi lang 'yan!

Si Edo Agustin ay gumagamit nang mga salitang Dangkasi, Kampit, Mangyari, at Sulong na naiintindihan nang mga kapwa niya Licabeño!

EDO AGUSTIN, JR: TATAK LICABEÑO

-------------------

Parada Ng Mga Karosa- Licab, Nueva Ecija

Ipagpaumanhin ang kakaunting larawang nakalap ng LICABBLOG at LICAB.NET sa parada ng mga karosa noong Marso 27, 2010 para sa pagdiriwang ng Kapistahan ng Bayan ng Licab.

Silipin natin ang mga.....

Silipin natin ang mga kaganapan sa parada.

Nasilip ninyo ba ang namamalikaskas na mga paa ni totoy habang pumapadyak sa kanyang bisikleta?

Eto, naisip ko lang dito sa mga musikero:

Una: sponsored ba sila ni Bayani Fernando kaya kulay pink ang mga costume nila?
Pangalawa: bakit ba ang hilig hilig nilang magsuot ng mga costumes na parang sobrang init sa katawan?

At kung ayaw ninyong maniwala na hindi sila naiinitan, pansinin ang pangatlong lalaking ito mula sa kaliwa na hindi magkamayaw sa paglilis ng manggas ng damit niya.

Umpisa na ng mga karosa, ipakita ang natatanging kagandahan at kaguwapuhan ng ating mga kababayang Licabeño.

Karosa #1: Panatang makabayan ang hirit ng konsorte

Karosa #2: Noynoy supporters ata sila. Dilaw kung dilaw.

Karosa #3: Wala lang. Basta masaya si kuya. Ngiti, ngiti, ngiti kahit bungi.

Karosa #4: May potential ka, hijo. Mas magaling ka pang kumaway kaysa sa reyna.

Karosa #5: Ito namang si amang, may baston pang kasama. Ingat kayo at baka majikin kayo!

Karosa #6: Colorful ang korona ng hari. Naisasangla ba ang mga bato bato nyan?

Karosa #7: Talaga bang dapat eh may poster ng kandidato sa karosa?

Karosa #8: Babala- huwag magpahid ng panyo. Hindi po si Mama Mary ang nakasakay sa karosa.

Kudos para sa mga organizers ng parada ng mga karosa. Sana ay magpatuloy ang ganitong mga kaugalian sa ating bayan.

Iyan po muna ang ilan sa mga pictures at kuwento. Marami pang susunod.

Abangan!

Mayor Domingo: Christmas Greetings!

A Time For Everything

To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven: A time to be born, and a time to die;

.....I said in mine heart, God shall judge the righteous and the wicked: for there is a time there for every purpose and for every work.

.....All go unto one place; all are of the dust, and all turn to dust again.


ECCLESIASTES 3


--------------------

Mula nang simulan natin ang kwentuhang Licab anim na buwan na ang nakalipas, sari-saring pagbabalik-tanaw, kwentuhan at balitaan na ang ating napag-usapan. Kadalasa'y masaya ang kwentuhan, pero sa tuwina'y hindi maiiwasang may mga malungkot ding usapin. Patunay lamang sa binanggit na talata sa itaas- There is a time for everything.

Hindi iilang beses na nag-anunsiyo tayo dito na mayroon tayong mga kababayang pumanaw na. Sa iba, maaaring mga simpleng anunsiyo lang ito. Pero sa mga taong kakilala, kaibigan at kamag-anak ng namatay, malaking bagay ang mga simpleng patalastas.


--------------------


Kahapon lang ay nakatanggap kami ng balita na isa na namang kababayan natin ang pumanaw. Kaya mula sa LICABBLOG at LICAB.NET, ipinaaabot namin ang aming pakikiramay sa mga naulila, mga kamag-anak, at kaibigan ng kababayan nating si ALVIN PULIDO na sumakabilang-buhay kahapon, July 13, 2009.

--------------------

.....All go unto one place; all are of the dust, and all turn to dust again.

Kunsabagay, sabi nga ng mga kwentuhan sa ilalim ng puno ng manggang kalabaw, una una lang yan. Lahat naman eh diyan papunta. Nanggaling sa alabok, babalik din sa alabok.

Pero isang importanteng bagay na dapat nating maintindihan, eh, saan ba tayo patungo pagkatapos ng buhay sa mundong ito?

Dapat tayong maniwalang hindi nagtatapos ang ating paglalakbay kapag tayo'y pumanaw na. Ang sabi kasi sa bibliya, mayroon pang life after death. Nakagugulat pero nakakatuwang isipin na napaka-basic lang pala ng itinuturo ng bibliya patungkol sa pagkakaroon ng buhay na walang hanggan. Dito ko siguro tatapusin ang artikulong ito... ang sabi sa banal na aklat, at alam kong tayo ay naniniwala dito,

Inibig ng Diyos ang sanlibutan kaya ipinagkaloob niya ang kaniyang bugtong na Anak upang ang sinumang sumampalataya sa Kaniya ay hindi mapahamak kundi magkaroon ng buhay na walang hanggan.


At kung tayo'y sasampalataya sa Kaniya, may panigurado tayong pag-asa na hindi lang dito sa mundong ito magtatapos ang buhay natin, dahil may tinatanaw pa tayong buhay na mas higit pa sa ating mga pangarap.

Getting Better

We have now had the time to update our LICAB website.

As promised on my previous post,

Reynaldyq's new article, Sa Isang Sulok ng Puso, is now featured. Please click >>>here to view.



Right now, we have three existing features in our website (found on the top left portion)

Choose:

HOME to read and view the articles.

KWENTUHAN to go to the forum site and chat with our kababayans. Remember to register so that you can join the discussions.

MGA LARAWAN to view pictures of the Prominent (and the not so prominent) people of Licab. You may email us at: licabblog@gmail.com if you want to share photos about Licab.

Always visit LICAB. Website ng Bayan. Website Natin.

Lipat-Bahay

BATARES.

Parang kapag may bayanihan lang, hane?

Sama-sama, tulung-tulong na nagbubuhat ang mga magkaka-baryo. At pagkatapos, may libreng pa-merienda o pa-tanghalian ang nagpa batares.

Nakakatuwa. Ilang taon din siguro bago ko ulit narinig at nabanggit ang salitang batares. Kadalasan kasi, may mga salitang sadyang sa isang lokal/bayan/probinsiya mo lang madalas marinig.

--------------------

Naglilipat ako ngayon ng mga posts, blogs and articles mula rito sa Licabblog papunta sa Licab.net.

Isa sa mga unang inilapat ko eh yung post ni abay Ding Gat tungkol sa Dekada Sisenta. At gaya nang naipangako ko sa maraming emails na natatanggap ko araw-araw, ipo-post ko po ang mga artikulo ninyo doon sa bagong bahay natin.

At dahil nga nagpapabatares ako ngayon, sama-sama po tayong bumisita sa ating bagong bahay at basahin ang artikulo ni Ding.

Kung may pa batares, may pagkain ding nakahain.

Basahin ang KALDERETANG DOGGY recipe ni Ding Gatmaitan sa Licab.net.

100% Lutong Licab!

Bagong Bahay

Katulad ng naipangako ng Licabblog, mayroon na tayong bagong Website!

Exclusive para sa mga tiga-Licab, dahil IBA tayo!

Kasalukuyan pang inaayos ang website kaya kakaunti pa lang ang laman nito. Ngunit ikinagagalak naming sabihin na marami itong mas maayos na features, katulad ng mga articles, blogs, gallery of pictures, polls, at forum.


Importante ang forum. Dito kasi tayo nagkakaroon ng mas malayang kwentuhan. Kaya naman hindi tayo papayag na wala ito sa bagong website natin. Paano sumali sa forum? Madaling-madali lang! Kailangan mo lang mag-register! Ihanda ang username, email address, at password at mag-register na!




Kung nais dumalaw sa ating Bagong Bahay, i-click ito: LICAB



Kung nais sumali sa forum: i-click ito: KWENTUHAN



O Paano? Kitakits!

Bulok Sa Licab

Bulok Sa Licab
ni Alvin Gino Bautista

--------------------

Naalala ko noong ako ay nag-aaral pa lang sa Cabanatuan , sa ganitong panahon, magkahalong tuwa at inis ang aking nararamdaman.

Tuwa dahil anihan na naman at para akong hari pag nakasakay sa pampublikong sasakyan habang dumaraan ito sa kalsadang nalalatagan ng mga gintong butil ng palay. Inis dahil sa makati sa balat ang gilik mula dito. Pero ayos lang naman, hindi naman ito madalas, at isang paligo lang ang katapat.

Ngunit kamakailan lang ay umuwi ako ng Licab mula sa Maynila. Lungkot ang aking naramdaman at tila isang bangunguot ang aking nakita. Para pa rin akong isang hari ngunit ngayo'y nagbibyahe sa umaalingasaw na singaw mula sa mga nabubulok na butil ng palay, ang iba sa mga ito tinubuan na ng ugat, ngunit ibinibilad pa rin ng mga pobreng magsasaka sa pag-asang mabibili pa kahit sa murang halaga.

Kawawa naman ang mga kababayan ko, hindi napaghandaan ang biglaang pagbabago ng panahon. Wala naman silang masisi dahil kahit mga eksperto ay hindi maipaliwanag ang kasalukuyang lagay ng klima sa bansa.

Malamang ay sa mura nang halaga mabibili ang mga palay na ito. Masakit mang isipin pero baka tanggihan na din ito ng ibang mamimili dahil siguradong lalasa na sa bigas ang amoy at kulay nito.

Nakakalungkot pero hindi ko alam kung papano makakatulong. Sa ngayon ay amoy na amoy ang baho sa Licab.

Panginoon, Kayo na po ang bahala sa mga taong nagdadanas ng pagkalugi ngayon, nawa'y hawakan Ninyo sila sa kanilang mga kamay at bigyan ng malaking pag-asa para harapin ang susunod na sakahan.

Licab… Sinusubok ka ng panahon, ipakita mong isa kang matatag at handang suungin ang ano mang pagsubok na dumadating sa iyong buhay…

--------------------------------

Si Alvin Gino Bautista ay tubong Sta. Maria, Licab, Nueva Ecija. Kung nais makipag-ugnayan, maaaring mag-email sa: zachary_ajie@yahoo.com.

Maaari ring basahin ang iba pa niyang mga katha sa: Living Stain.

--------------------------------

Positibong Pananaw sa Licab

----------------------------------------
Nais ko pong ilathala ang isang personal email na ipinadala sa akin ni Seeno Kah, isa sa mga kababayan nating taga-Licab, noong April 22, 2009.

Ang email ay nagpapakita ng positibong pananaw para sa bayan ng Licab.

Kung nais makipag-ugnayan kay Seeno Kah, maaari kayong mag email sa : seenokah@gmail.com


-licabblog
---------------------------------------


POSITIBONG PANANAW SA LICAB
by: Seeno Kah


Kumusta po kayo diyan?

Aking ninais na makita na sana ay maging postibo ang pananaw ng mga taga Licab.

Ang mga unang bahagi ng aking buhay ay sa Licab uminog at napagtanto ko na bilang itinuturing na pinakamaliit na bayan at siguro pianakamahirap ay maikukumpara bilang Pilipinas sa sambayanan ng Mundo.

Ang kanyang mamamayan ang siyang magbabangon sa kanya sa ganitong kalagayan upang maging maunlad. Huwag nating payagan na hatakin tayo ng takot sa mga negatibong sasabihin ng iba, ang ikaw ay mabansagan ng kung ano ano na nakapangpapahina ng loob, ay ikaw ay isang maging abunas na dahil sa galing mong magsalita at sikat ka sa tumpukan, at ito ang nangyari sa mahabang panahon na nakikita at naoobserbahan ng isang bata na sa bata niyang isipan ay nais niyang higitan pa at ang resulta ay pabababa ng pababa ang ating pangkalahatang kalagayan.

Nagpapasalamat ako sa isang katulad mo at alam kong marami pang iba na nagnanais na mapaunlad ang ating bayan. Simulan natin sa ating mga kabataan sa ating mga paaralan. Ang ano mang dapat simulan na programa ay simulan sa Daycare, Kinder-Grade 6, at ang mas mateknolohiyang programa ay sa Grade 5-4th year HS.

Maganda po ang Fruit Basket Program ni Mayor Willy Domingo at naniniwala ako na sa pamamagitan ng mabuting pamamahala ang lahat ay maisasakatuparan at nawa po ito'y maging simula ng mas marami pang mga programa.

Paumanhin sa po sa inyo ngunit oras po ang aking kalaban. Hatid ng aking dalangin sa nawa ay pagpalain po kayo ng may kapal kasama ng inyong samabahayan.

Makapagdetalye po sana ako ng iba sa inyo at maraming salamat po, hanga po ako sa inyo.

NEECO Does Not Satisfy

Akala siguro ng mga tiga-Licab eh Nag Earth Hour na naman.

Kagabi, nalaman ko sa text ni Mama na brown out daw sa amin sa Licab kaya hindi niya alam yung balita tungkol sa pagkakabaril sa asawa ng newscaster na si Ted Failon.

Alas-onse kinabukasan na nang magkaroon ulit ng kuryente.

Eh sino ba naman ang hindi maiinis? Maliban sa hindi ka malalaman ang nangyayari sa Pilipinas, hindi mo rin mapapanood ang mga paboritong teleserye na araw-araw mong inaabangan dahil sa magdamag na pesteng brown out. Idagdag mo pa na summertime ngayon at napakahirap matulog kung walang electric fan o aircon.

Pwede na rin sanang palagpasin kung napakabihirang mangyari na mawalan ng kuryente. Pero kasi, bata pa lang ako eh ganyan na ang serbisyo ng NEECO II (Nueva Ecija Electric Cooperative, Inc.) sa bayan ng Licab.

Lagi nga naming biruan- "siguro eh humangin na naman ng banayad kaya biglang may nadiskaril na kawad ng kuryente".

Katunayan, sabi ngang pabiro ni Mama sa text: "Umulan kasi ng konti kahapon :)"

May lagi pa akong naririnig na reklamo tungkol sa NEECO. Ang sabi kasi sa kwentuhan, madalas silang nagpapatay ng kuryente kapag malapit na ang deadline ng bayaran. Na para bang sinasadya nilang putulin ang serbisyo para paalalahanan ang mga residente na magbayad.

With due respect, mukhang napakamali naman yata ng ganitong klaseng proseso. Hindi naman tayo mga uncivilized para gawan ng mga ganyang klaseng pamamaraan, na kailangan pang putulin ang serbisyo para lang i-remind ang mga tao na magbayad ng serbisyo ninyo.

NEECO, paki ayos naman po ang serbisyo.

Onwards To A Fruitful Municipality

(an update on the previous blog post re: Licab being eyed as the Fruit Basket of Nueva Ecija)

--------------------
NE to launch ‘Fruit Basket’ project
Magtanggol C. Vilar
for CENTRAL LUZON DAILY


The 11 barangays of this 4th-class municipality are girding for the launching of the town’s ambitious project, “Fruit Basket of Nueva Ecija.”

The project launching has been set to coincide with the celebration of the town’s 115th Foundation Day on March 28, with a lecture and seminar on fruit tree production with mango and pomelo as the principal products for promotion and propagation in the 11 barangays here.

The project, said Mayor Willy Domingo, is intended to establish for this town a continuing fruit tree industry and permanent means of livelihood for the residents. The affair hopes to have Agriculture Secretary Arthur Yap as the main guest and speaker so he could gauge the needs, hopes, visions, and aspirations of a small town aiming to grow big and looked up to as a solution to the mounting food problems of the country.

The underlying principle behind it all, Domingo said, is that he wants to erase the image of this town as a former “killing fields” during its political heydays. “Those dark days are past. I want my town to be remembered for something productive, fruitful,” he added.

Another highlight of the affair is a lecture/seminar on the proper propagation and culture of seedlings of fruit trees as mango, pomelo, citrus such as calamansi and oranges, rambutan, durian to be undertaken by Dr. Bernardo O. Dizon, more popularly known as “Ka Bernie” to fruit tree fanciers. There will also be ilang-ilang trees to line up the road leading to the town.

Licab gained 4th-class category in the past year during the administration of Domingo, who said the secret for this achievement was simple implementation of the revenue collection efforts which all reverted to the town coffers. He added that the increased revenues were used in supporting the various livelihood projects of the town which consequently produced a domino-effect with the projects earning incomes beyond their expectation.

According to Domingo, the various livelihood projects he had lined up for implementation within his term of office until July 2010, and their visible effects on the economy have served to attract local investments and citizen participation.

The project, the first of its kind in the province, is also intended to serve as a tourism come-on and serve as an eco-tourism destination. With the income to be derived from the above projects, Domingo expects to raise the category of his town to “First Class” within the next three years, when the expected fruiting period of the plantings shall have been reached.

Already, Mayor Domingo’s various innovative approach towards agri-aqua ventures in the town are slowly expanding the town’s independence from the national government budget strings or support for their local agri-business ventures. Domingo has also arrived at a scheme by which the farmers here may reap their palay crop, deposit them to the municipal warehouse, receive an initial amount for his harvest until he is satisfied with a good price for his total harvest then liquidate his entire holdings.

“It takes a little time to make the people believe in the changes I am trying to put up for them, but they are learning, albeit slowly,” Domingo said. “By way of locally devised uncomplicated schemes of gaining credit and utilizing it for greater productivity, we could accumulate our own sufficient funding for local development and livelihood projects. Everybody happy,” Domingo rationalized.

--------------------

We do hope that significant changes shall finally come on our beloved town.

Balik-bayan

Narito ang ilan sa mga kaalaman, kwento at tsismis na nasagap ko sa aking pagbabalik-bayan sa Licab.



• Mula sa pagiging 5th class municipality, umakyat na (raw) ang Licab at naging 4th class municipality na. Nakakapag-contribute na kasi tayo ng mas mataas na tax. Apparently, may mga ilang mamamayan naman ang medyo sumama ata ang loob kung bakit ang maliit na mga sari-sari store eh kinukuhanan din ng buwis.

• Speaking of taxes, nabalitaan ko rin na kumukulekta na rin ng buwis (bente pesos?) sa bawat isang alagang livestock. Halimbawa, kung mayroon kang alagang limang kambing, may pataw itong buwis na 100 pesos. Pero barangay lamang naman yata ang kumukolekta nito, at hindi ko alam kung ipinapatupad ito sa labing-isang barangay ng Licab.

• Yung dating masukal na daanan ng tubig sa may kanto ni dating Mayor Tommy Villaroman at yung pang susunod na kanto sa may kapilya ay naayos na at pwede nang daanan papuntang Pugad Baboy. Madilim nga lang pag gabi dahil parang wala pang mga poste ng kuryente.

• Nagulat ako nang makita ko yung anak ng isang bakery owner. Nung huli ko kasing makita ang batang iyon, eh, kamukhang kamukha ng tatay niya. Aba'y ngayon, kamukhang kamukha na ng nanay nya! Bakit ka bumigay, ading?

• Nalaman kong ang tawag ng isang kubrador ng jueteng sa Spaghetti ay "Spaketi".

• Pwede rin palang tawaging "Pilhelp" ang "Philhealth".

• Hindi pala fiesta ng Licab noong March 28 & 29. 115 Foundation Day pala.

• Si Rico J. Puno daw ang main guest noong last night sa Plaza. Kasama rin yata si Julia Clarete at si Jimmy Santos.

• Katulad ng naipangako (ang sabi pa nga yata eh, "hindi ito pangako; ito ay isang sumpa!"), naipa-konkreto na ang daan ng mga taga-sta.maria. Pero hanggang sta. maria lang. tumigil ang konkretong daan sa mismong boundary ng sta. maria at san juan. E bakit ba kasi? Eh sa mga taga sta. maria lang naman nanumpa? Hintayin ninyong mangako sa mga tiga san juan!

• Sampung piso ang pasahe sa tricycle-malayo o malapit.

• Nalaman kong hindi ka dapat makipag-break sa boyfriend mo kung sasakay ka ng karosa. Maaari kasing manggulo ang boyfriend mo habang ipinaparada ang beauty mo. Baka magka-demandahan pa.

• Dumarami ang tao sa isang lamayan sa may parteng san juan. Lalung lalo na kung oras na ng pamumudmod ng merienda.

• Tinatawag ding Sanghuwan ang San Juan.

• Walang tindang Coke si Piwa. Virgin Cola ang tinda nila.

• Dumating din noong Foundation day si SASY, o si Agriculture Secretary Arthur S. Yap, para sa ground-breaking ceremony ng imbakan ng tubig sa may tulay papuntang sta. maria.

• Kasali rin sa pagdiriwang sa plaza sila Edno Joson at Edward Joson.

• May mga tumataya pa rin sa sakla at sa beto-beto.

• Katulad ng inaasahan, nagkalat na rin sa plaza ang mga tindang pirated dvd, pirated chargers at pirated t-shirts ni francis m.

(marami pang ibang kwento.... abangan!)

Obituaries

Cezar G. Agustin, Public School Teacher

Sumakabilang-buhay na si "Sangko" Cezar noong Biyernes, March 27, 2009. He was 53 years old, at aktibo sa serbisyo bilang guro sa Sta. Maria Elementary School bago siya pumanaw.

Siya ay nakahimlay sa kanilang tahanan sa Sta. Maria, at ililibing sa Sabado, April 4, 2009, ganap na alas nueve ng umaga sa Sta. Maria Public Cemetery.


Ernesto "Boy Amoy" Villaroman

Pumanaw noon ding March 27, 2009, si "Boy Amoy", dating Konsehal ng Bayan ng Licab. Kasalukuyan siyang nakaburol sa kanilang ancestral residence sa San Juan, Licab, Nueva Ecija.


Isang taos pusong pakikiramay po mula sa Licabblog sa lahat ng naulila ng mga yumaong kababayan. Dalangin na bigyan kayo ng Diyos ng kalakasan at katatagan sa panahon ng inyong pagdadalamhati.

Halina't Makisaya

Inaanyayahan ang lahat na makisaya sa Pagdiriwang ng ika-115 Pagkakatatag ng Bayan ng Licab sa Marso 27-29, 2009.

Tara Na!

Pista Po Sa Amin

Licab Town Fiesta na sa March 29, 2009!

Ano pa'ng hinihintay mo? Tara na sa plaza!

Narito ang ilan sa mga activities na pwede mong pagkaabalahan kapag piyesta sa Licab:

• Manood ng laban ng liga ng basketball. Maka-Sur ka ba o maka-San Juan? Kahit ano'ng team ang sinusuportahan mo, paniguradong mapapahagalpak ka sa tawa lalo na kapag may tumira nang kapos o may nabutata.

• Sumakay sa Jr. Ferris Wheel kasama ang boyfriend/girlfriend at magyakap kapag nasa ituktok na. Pre, pagkakataon mo na!

• Kung sadyang takot sa Ferris Wheel, pwede rin namang patusin ang Lindy Loop, ang Catterpillar o ang Horror Train. Siguraduhin lang na laging may barya sa bulsa kapag bibili na ng ticket. Maduduga kasi ang mga nagtitinda dahil kapag buo ang ibinayad mo, kendi o bubblegum ang isusukli sa'yo.

• Pwede ring tumaya sa bingo, beto-beto, o sakla. Paganahin ang kahusayan sa pagsu-shoot ng bente singko sa mga maliliit na kwadrado at manalo ng chichiryang sandamakmak ang betsin.

• Kung gusto nang mga mas adventurous na laro, subukan kung magaling kang tu-marget ng lobo o pumutok ng baril para patamaan ang mga tau-tauhan sa istante. Siguraduhin lang na magaling ka talaga dahil maraming kadalagahang nagmula pa sa ablang at bantug na maliit ang nakapalibot at nanonood sa'yo.

• Manood ng sarsuwela (malay mo, nandoon pala ang Porkchop Duo, si Palito, ang Aegis Band at ang paborito mong Sex Bomb Dancers... Aaaaaw!)

• Panoorin kung paanong magtikwasan ang mga balakang ng mga contestants sa Ms. Gay Beauty Pageant!

• Kung may Ms. Gay at sarsuwela, hindi mawawala ang Barangay Night. Dito mo makikita ang mga pinagpipitaganang musa ng bawat barangay. At malamang, may sayawan pa pagkatapos.

• Pwede ka ring mag ikut-ikot sa plaza kasama ang mga kaibigan. Magdala ng sapat na pera pambili ng balot, adobong mani, dilis, popcorn, day old, at de-bote.

• Higit sa anupaman, lalo na sa mga kababayang sumadya lang umuwi para makidalo sa pistahan, sikaping maglaan ng sapat na panahon para sa ating mga pamilya at mga mahal sa buhay.

(photo credits: Roldan Hilario)

Happy Fiesta mula sa Licabblog!

++++++++++++++++++++

Mayor Willy, darating ba si Jose at si Wally?

March is Fire Prevention Month

Marso na naman, mga 'sangga! Panigurado, marami na namang nagtitinda ng halu-halo diyan sa Licab. Sa halagang bente pesos, patid na ang uhaw mo. Madali lang namang mag set-up ng tindahan ng halu-halo sa Licab. Basta' maglagay ka lang ng isang table o istante sa labas ng bahay, tsaka mo ihihilera yung mga garapon na may lamang makapuno, kaong, nata de coco, nilagang camote cubes, beans, halaya, pati siyempre yung isang latang evap na binili kila Piwa, isang bloke nang yelo na binili sa may papuntang Villarosa, solb na! Mas okay syempre kung meron pang leche flan panglagay sa ibabaw.

At dahil nga tag-init na, idineklarang Fire Prevention Month ang buwan ng Marso, sa bisa ng Presidential Proclamation Number 115-A. Layunin nito na itaas ang antas ng kaalaman ng mga mamamayan sa mga pamamaraan upang maiwasan ang sunog at mapangalagaan ang buhay at mga ari-arian. Ang tema sa taong ito, 2009, ay "Prevent Fire: Be Informed, Get Involved".

Ewan ko lang kung totoo, pero naging biruan dati diyan sa Licab yung bahay diyan na ang may-ari eh, bumbero. Dahil bumbero, naglagay siya ng streamer na may nakalagay na "Fire Prevention Month" sa may harapan ng bahay nila, supposedly, para maging aware nga naman ang mga kababayan natin sa Licab na mag-ingat laban sa sunog. Ang siste, yung bahay nila ang nasunog! (Yun ata yung tinatawag na irony).

Narito ang ilan sa mga simpleng tips galing sa website ng Philippine Information Agency upang maiwasan ang sunog:

++++++++++
Candles and Lamps: Do not set the lamp too close to the curtain; never read in bed by candle or lamp; do not leave a burning candle unattended;

Vehicular fires: Do not smoke or use an open flame while refueling and when inspecting the gas tank, the radiator or the battery; install a portable fire extinguisher in your vehicles; check wiring insulation frequently to avoid short circuit;

Cigarettes and Matches: Never smoke in bed; do not allow cigar and cigarette butts into the waste basket. Always have ashtray available in your home; crush your cigarette thoroughly before discarding them; strictly obey "no smoking" sign; keep matches and lighter away from the reach of children.

Electrical Equipments and Appliance: Unplug electrical appliance after use; avoid octopus connections; don't replaced blown fuse with tin foil, wire or metal to short circuit the current. Use only approved standard fuse; don't leave electric iron with the current on; never let electrical cords trail across floors or under rugs; don't hang electrical wiring cover pipes, nails, etc.; avoid the use of illegal electrical connections.

When your clothes catch fire, do not run. Running fans the flame; drop to the ground; roll over and put out the flame, cover your face with your hands for protection; the victim can be helped by covering with any heavy woolen cloth to smother the flame.
++++++++++

Bansot Rice, Bansot Income

I have already heard this info when we went to Sta. Maria, a barangay in Licab, Nueva Ecija. Lots of farmers are concerned about a certain hybrid of rice which grow and bear premature fruits, however, the rice stalks produce only a small amount of grains.

I have learned that this problem also exists in the whole of Nueva Ecija, thus, Congressman Edno Joson has filed a resolution in order for the House of Representatives to investage on any irregularities concerning this hybrid rice.

Interestingly, this BANSOT rice is a program of the Department of Agriculture's Ginintuang Masaganang Ani (GMA).

Philstar.com gives this report:

Have you heard of GMA “bansot” rice?

The House committee on agriculture wants to know what it is, and the panel is launching an investigation.

Resolution 966, authored by Nueva Ecija Rep. Edno Joson, prompted the inquiry.
Joson said he has been receiving complaints from hundreds of farmers in his province about what they described as their “bansot” or undersized rice crops.

He said the problems began when farmers started using the hybrid seed SL-8, which the Department of Agriculture (DA) is distributing under its Ginintuang Masaganang Ani (GMA) program.

Among the problems farmers encountered with SL-8 seeds are premature flowering and poor growth of their palay, he said.

“Because of these, our farmers are forced to uproot the hybrid plants for replanting. They thus spend more on seeds, which drives them deeper into debt,” he added.

For the complete news report, click here.

Punto! Central Luzon, a local online news site, also gives another account of the hybrid rice problem here.


Let us hope that concerned authorities will do a thorough investigation in order to resolve this issue and provide a meaningful solution. We all know that rice planting has since been the primary means of income in Licab, so clearly, this must be immediately resolved.